بازار ارز در روزهای اخیر بیشتر از همیشه به دو بازار دیگر نگاه میکند: نفت و اوراق خزانه آمریکا. دلار نزدیک بالاترین سطوح دو ماه اخیر مانده، در حالی که بازده اوراق در محدودههای تاریخی بالاست و نفت هنوز از ریسک ژئوپلیتیک اثر میگیرد.
زنجیره از نفت شروع میشود
افزایش قیمت انرژی میتواند تورم را بالاتر نگه دارد. اگر بانک مرکزی تصور کند این فشار موقتی نیست، احتمال سیاست پولی سختگیرانهتر بیشتر میشود. بازار اوراق این انتظار را سریع قیمتگذاری میکند و بازده بالا میرود.
وقتی اوراق آمریکا بازده بالاتری ارائه میدهند، نگهداری داراییهای دلاری جذابتر میشود. همین موضوع تقاضا برای دلار را تقویت میکند، بهخصوص در برابر ارزهایی که بانک مرکزی آنها نرخهای پایینتری دارد یا اقتصادشان به واردات انرژی وابسته است.
چرا رابطه همیشه یکسان نیست؟
در بحرانهای شدید، دلار ممکن است به دلیل نقش پناهگاه امن تقویت شود. اما اگر شوک انرژی به اقتصاد آمریکا آسیب بزند یا نگرانی مالی را تشدید کند، رابطه میتواند پیچیدهتر شود. بنابراین هیچ فرمول ثابتی وجود ندارد.
فعلاً بازار بیشتر روی سناریویی تمرکز دارد که نفت گران، تورم را چسبنده نگه میدارد و فدرال رزرو مجبور میشود نرخها را برای مدت بیشتری بالا نگه دارد. این سناریو از بازده اوراق و دلار حمایت میکند.
برای معاملهگر ارز، نگاه کردن به شاخص دلار بدون بررسی نفت و منحنی بازده کافی نیست. این سه بازار اکنون یک داستان مشترک درباره تورم، نرخ بهره و ریسک جهانی تعریف میکنند.


